audiohub.gr

Καλησπέρα θα θέλατε να αρχιςουμε ενα νήμα για το πως αρχίζει κανεις τα άυλα αρχεία ?
Τι χριαζεται τι κανει τα cd που εχει μαζέψει ?
Απο που κατεβάζουμε αρχιεια νόμιμα έχουν κάποια χρονική διάρκεια ?
Εξοπλισμός για αναπαραγωγή και backup.
Κομπιούτερ στο σαλόνι η εξειδικευμένες κατασκευές ?
Εγω ασχολούμε με το αναλογικό αλλα το μέλλον ειναι στα άυλα όποτε καλο θα ηταν να πάρω μια γεύση .
Ενα νήμα για κάποιον που αρχίζει απο το μηδέν !
Τι λάθη κάνουν οι περισσότεροι αξίζουν τα CD players η έκαναν το κύκλο τους και τα εξωτερικά ντακ ειναι μονόδρομος ?

Tα CD players έχουν σίγουρα κάνει τον κύκλο τους..
Με μία συνδρομμή στο TIDAL το 90% των αναγκών σε άυλα έχει καλυφθεί.

Τ α υπόλοιπα είναι θέμα προυπολογισμού και κατάλληλης καθοδήγησης απο κάποιο εξειδικευμένο κατάστημα απο αυτά που πουλάνε και "συμβάτικό" hi-fi..
Η τεχνολογία είναι πλέον αρκετά ώριμη για "σίγουρες" αγορές και οι καλές επιλογές είναι πιά τόσες που μου φαντάζει αδύνατον να καλυφθύν απο οποιοδήποτε νήμα.

Το μόνο σίγουρο είναι οτι η συνειδητή στροφή στο άυλο είναι χωρίς γυρισμό..

Το μόνο σίγουρο είναι πως θα χρειαστείς ένα DAC και ένα streamer.
Σε ότι αφορά τα DAC, αναλόγως του budget, υπάρχει πλέον πληθώρα επιλογών.

Σε ότι αφορά τα streamers έχεις 2 δρόμους:
1. Φτιάχνεις / "στήνεις" ένα RasPi - Odroid ή πας σε κάποια λύση PC/MAC.
2. Κοιτάς έτοιμες υλοποιήσεις όπως Innuos ή Aurender... και εδώ οι επιλογές -αναλόγως του budget- έχουν αρχίσει να πληθαίνουν.


Για τα υπάρχοντα CD σου, αν θές να τα ψηφιοποιήσεις θα πρέπει να κατευθυνθείς στη λύση του Exact Audio Copy.

Η άλλη λύση είναι τα διάφορα ηλεκτρονικά καταστήματα όπως για παράδειγμα το HD Tracks.

Και τέλος, θα συμφωνήσω με τον Πέτρο σε ότι αφορά το μέλλον, υπάρχουν και τα streaming services.

Πολυ κρεας στην φωτιά, ας τα πάρουμε λίγο απο την αρχή.

Τα άυλα ειναι το παρόν και προφανώς το μέλλον. Δεν χωράει αμφιβολία, η ποιότητα τους μπορεί μονο να βελτιωθεί.

Τώρα τα CD για έμενα ειναι νεκρά. Αυτο γιατι ποτε δεν ειχα πολλα και οσα με ενδιέφεραν τα εχω πάρει σε βινύλιο ή τα εχω πάρει σε αυλο υψηλής ανάλυσης. Δυστυχως τα ασημι δισκάκια που υπόσχονταν perfect sound for ever χαλανε και μαλιστα πολυ πιο δραματικά απο τα βινύλια. O τεχνικός ορος ειναι disc rot και για να μην μακρηγορώ διαβάστε στην wikipedia τα σχετικά

https://en.wikipedia.org/wiki/Disc_rot

Για κάποιους με μεγαλες βιβλιοθηκες CD προφανώς ενα καλο CD transport και DAC / player ειναι ανάγκη, αλλα μονο για αυτούς που εχουν πραγματικά μεγάλες συλλογές (της ταξεως των χιλιάδων CD). Ο λογος ειναι απλος, το CD ειναι το χειροτερο φορματ που μπορεις να εχεις αυτη την χρονικη στιγμη.

Ειναι χειρότερα απο τα βινύλια (τι να κανουμε, αν θες να ακούσεις χροιες και φυσικότητα πας σε μαυρο δισκο, οχι ασημι) και ειναι χειρότερα απο τα ψηφιακά υψηλής ανάλυσης για προφανείς λόγους.

Στην ουσία οτι εχει ηχογραφηθεί αναλογικά, ιδανικα τουλάχιστον, το ακουμε αναλογικά (βινύλιο, ισως μπομπινα) ενω οτι εχει ηχογραφηθεί ψηφιακά το ακουμε στην δειγματοληψια της ηχογράφησης (αν ειναι δυνατον βεβαια)

Τα πιο πολλα στουντιο ηχογραφουσαν σε 24/44.1 ή 24/48 και μετα περασαν σε 24/96. Τα τελευταια χρονια εχουμε ανεβει εως και 24/352.8 (με το συστημα της Merging, Pyramix) αλλα συνηθως αυτες ειναι audiophile παραγωγες και οχι Mainstream. Οπως και να εχει στα άυλα το ιδανικό ειναι να βρουμε την δειγματοληψία του studio master σε FLAC.

Το DSD ειναι ειδική περίπτωση, ελάχιστα βγαίνουν απο ηχογράφηση απευθείας σε DSD όποτε θα το άφηνα στην άκρη. Θα μπορούσε να ειναι ιδανικό για μεταφορές απο μπομπίνα σε ψηφιακό αλλά η κουβέντα παει μακρυά.

Οποτε κάνουμε focus σε αυλα, FLAC, master quality if possible.

Έχω πάνω απο χίλια CD κάποια πάνω απο είκοσι ετών. Ποτέ μα ποτέ δεν μου έχει χαλάσει cd ..περιμένω να δώ τα επόμενα 20..

Στο θέμα του ήχου δεν θα επεκταθώ παρα μόνο στο οτι οι όποιες αδυναμίες του CD (αρκετές απο τις οποίες είχαν να κάνουν και με τα transport ως λειτουργία αφου λίγα διάβαζαν πραγματικά 16bit) έχουν πλέον εντελώς ξεπεραστεί και προσωπικά σαφοως προτιμώ μια καλύτερη έκδοση κάποιου άλμπουμ σε 44/16 απο μια πρόχειρη HIRES.

Άν και τα CD περνάνε την φάση της απαξίωσης τους σαν αποθηκευτικό μέσο όπως ακριβώς τα βινύλια στα 90's παραμένουν μιά χαρά αξιόπιστο και ποιοτικό μέσο και όπως πρίν απο είκοσι βάλε χρονια ήταν καιρός να συλλέξει κανείς βινύλια τώρα είναι καιρός κάποιος να αγοράσει CD.

Πραγματικά βρίσκω διαμάντια σε εξαιρετικές τιμές και bundles συγκροτημάτων σε πιό πρόχειρο packaging όπως τα 5 essential albums των Fleetwood Mac που πήρα πρόσφατα με 18 ευρώ απο το public που κάνουν την αγορά CD πολύ συμφέρουσα και έξυπνη επένδυση και ας είναι πλέον ο ρόλος τους σαν πηγές γνήσιου master υλικού για την βιβλιοθήκη μας και μετά backup.

Γενικά το CD στην συντριπτική πλειοψηφια των περιπτώσεων νομίζω οτι είναι η έξυπνη επιλογή σήμερα, εξυπνότερη βέβεια είναι να μην αγοράζει κανείς τίποτα και να στριμάρει αλλα έχουμε μάθει αλλιώς και τα συνδυάζουμε..

Μια και αναφέρθηκε και το Lp δεν θα αρνηθώ οτι και αυτό είναι μιας πρώτης τάξης μέσο και φυσικά αισθητικά και σαν εμπειρία πολύ ανώτερο. Έχει και αυτό βέβαια σοβαρές αδυναμίες που σε μεγάλο βαθμό με την εξέλιξη της τεχνολογίας έχουν ξεπεραστεί και σαφώς και είναι επίσης πρώτης τάξης μέσο με την επιπλέον συλλεκτικότητα να του δίνει πόντους.

Δυστυχώς είναι τόσο εμπορευματοποιημένο και η όλη κατάσταση με τις κατα 95% ψηφιακες ηχογραφήσεις απο τις οποίες προερχονται πλεον οι καινούριες κόπιες και τις τιμές σε εξωπραγμτικό limit up που θυμίζει τις αντίστοιχα εξωφρενικές πρώτες μέρες του CD στην αγορά ακρώνουν στην πλειοψηφια των περιπτώσεων ότι του δίνει χάρη και ομορφια.

Γενικά δεν νομίζω οτι το βινύλιο την σήμερον ημέρα απευθύνεται σε νοήμονες καταναλωτές τουλάχιστον όχι σε όσους δεν έχουν την εμπειρία να ξεχωρίσουν τα λίγα που αξίζουν να αγοραστουν και να αποφέυγουν να πληρώνουν εξωφρενικές υπεραξίες.

ΟΚ μπορεί να κυριαρχεί ακόμα η αποψη οτι οτι τα αναλογικά μέσα είναι ακόμα αξεπέρσατα. Το θέμα είναι όμως που είναι και η μουσική και η μουσική σήμερα είναι πλέον στο διαδίκτυο τι να τις κάνει κανείς τις μπομπίνες και τα βινύλια όταν είναι πλέον το χρυσό κλουβί της απομόνωσης του απο τον κόσμο; Όχι φυσικά να τα απορρίψει αλλα η φυσική επιλογή είναι πλέον η αύλη ψηφιακή αναπαραγωγή που έχει φτάσει πλέον σε τρόμερο επίπεδο, μια ανάσα πίσω απο τα κορυφαία αναλογικά (που κοστίζουν και περιουσίες..)

Εγω αγοράζω ακομα cd αυτα που μου αρέσουν σε δίσκους . Ακομα και ψηφιακά βινύλια μου ακούγονται καλητερα στο μαύρο φορματ και δεν θα έλεγα οτι ειναι προκαταλήψεις .ακουσα σχετικά πρόσφατα στριμινγκ απο επώνυμα μηχανήματα και δεν μπορω να πω οτι πέραν απο την πρακτικότητα προσφέρουν κατι στον ήχο αυτο φυσικα δεν ειναι και κατι αφού όντος το μέλλον ειναι εκεί . Αυτο που θελω να ποφυγω ειναι να εχω 50 φορματ στο σπίτι αφού μετά απο λιγο χάνετε το νοιμα της μουσικής .με βλέπω στο μέλλον με ριπαρισμενα cd και στριμινγκ με τα αγαπημένα σε δίσκους

Noμίζω οτι το βλέπεις πολύ σωστά το θέμα. Όσον αφορά τα φορμάτ αφου κάποια στιγμή φύγει η κ@υλ@ του καινούριου και επέλθει η ηρεμία όσα format και να υπάρχουν δεν θα σε απασχολεί αφου θα δίνεις σημασία μόνο στο καλλιτεχνικό κομμάτι και την ποιοτητα της παραγωγής που είναι και το 90% της ουσίας. Πρακατικα πρόβλημα δεν υπάρχει αφου όλα πλέον αναπαράγονται με ευκολία. Κάποια στιγμή δώσε και μια ακόμα ευκαιρία στο streaming ειδικά μέσω κάποιας audiophile εφαρμογής (Amarra Audirvanna+) ή κάποιου επώνυμου streamer όπως πχ Aurender.

Τα βινύλια καλά είναι άλλα όχι να αρχίσει κάποιος τώρα συλλογή..

Εγω άρχισα τωρα τα βινύλια να σου πω δε το μετάνιωσα καθόλου ειναι και καλή ενασχόληση το προβλημα ειναι οτι δε εχεις χρόνο να ακούσεις οτι σου την Βάρεσει. ΕΙναι άλλη κουλτούρα και μου αρέσει όταν εχω χρόνο . Αλλα για συνήθεις καταστάσεις δεν ειναι . Το θεμα των ντακ με ξεπερνάει ακομα και οικονομικά να το δεις περνεις τωρα πράγματα που πριν απο 5 χρόνια κόστιζαν χιλιάρικα με κόστος κάτω απο1000€ . Το μέλλον ειναι το στριμινγκ αν και το να μην εχω τα ´πραγματικά ´ αρχεία δεν μου αρέσει

Όχι Πέτρο, κανείς ένα σημαντικό λάθος. Τα CD δεν απαξιονονται όπως τα βινύλια στην δεκαετία του 90. Η διαφορά που είναι ουσιαστική είναι ότι αναλογικό φόρματ προσιτό και ποιοτικό δεν υπήρξε άλλο μετά το βινύλιο ενώ στα ψηφιακά τα CDs ξεπεραστηκαν τεχνολογικά από άλλα ψηφιακά φόρματ. Τώρα αν κάποιος γουστάρει να πετάει τα λεφτά του σε CDs αντί να χτίζει σωστή ψηφιακή βιβλιοθήκη είναι άλλο θέμα. Μια σύγχρονη παραγωγή όμως πρέπει να ξέρουμε ότι θα ακούγεται καλύτερα σε Studio master quality και όχι σε CD.

Και κάτι άλλο, το αν τα δικά σου CDS ή τα δικά μου έργα τέχνης δεν έχουν χαλάσει δεν αποδεικνύει απολύτως τίποτα. Τα χρώματα στους πίνακες αλλοιωνονται με την παροδο του χρονου και τα CD δυστυχώς χαλάνε..προφανώς υπάρχουν ποιότητες και ποιότητες, περιβαλλοντικες συνθήκες κτλ αλλά σαν τεχνολογία το ασημί δισκάκι είναι πιο ευαλωτο απ ότι νομίζαμε.

Παναγιώτη τι γνώμη εχεις για Τις νέες κυκλοφορίες σε vinyl. Για τα cd εχω παρόμοια γνώμη αφού ειναι ο λόγος που Μπήκα στο αναλογικό