audiohub.gr

Τις τελευταίες δύο ημερες ακουω κατι καλωδια ρευματος και παρατηρώ με προσοχή το σύστημα μου. Στο ψηφιακό εχω το γνωστό Rockna Wavedream Signature 1ης γενιάς, Intel NUC, Synology NAS, Ian Canada streamer, απίθανη καλωδίωση από Nordost και Audioquest. Τίποτα δεν ειναι τυχαίο.

Έψαχνα μεταξυ αλλων για έργα για πιάνο μέσω του Qobuz. Μια τεραστια ερμηνεία και τεχνικά εξαιρετική ηχογράφηση ειναι αυτή του Curzon σε Decca. Την άκουσα μαζι με πολλές άλλες αλλα η σύνδεση μου στο διαδίκτυο εχει θέμα (θα αλλάξω το καλώδιο από την κολώνα του ΟΤΕ μέχρι το σπίτι με highendαδικο..) οποτε χωρίς πολλα πολλα αναψα το πικάπ.

Και καταλαβαίνω την ευκολία του ψηφιακού, και εγώ εχω καταλήξει να ακουω ενα καλό 80% με αυτο αλλα το πικάπ μου το σκίζει κορδέλες σε ηχητική απόλαυση. Δεν ξέρω αν εχω κατα νου έστω και μια ψηφιακή ηχογράφηση (ανεξαρτητου γενιάς) που να ειναι τόσο αληθοφανείς όσο αυτές των δίσκων.

Αν θέλει κάποιος να μου πει ποια κορυφαία ψηφιακη εκτέλεση σε πιάνο ακουγεται πραγματικά σαν ζωντανή συναυλία.

Τι πικάπ ειναι το γνωστό Garrard 401 με εξωτερικό αναγεννημένο ημιτονο, οι βραχίονες ειναι ο Kuzma 4point +ZYX 4D ultimate & Sme V-12 με Denon 103R, ASR Basis Exclusive phono και καλωδια Black Cat με Das Klang. Δεν θεωρώ πως ειναι πιο προσεγμένη από το ψηφιακό μου, για εμένα είναι ξεκάθαρα το φορματ που δειχνει τα όρια του.

Και δεν βλέπω να αλλαζει κατι στο μέλλον.

[image]<a href="https://imgbb.com/"><img src="https://i.ibb.co/hxr9yy3D/oganyi.jpg" alt="Βoganyi" border="0"></a>[/image]

Τα Νυκτερινά του Chopin από τον Boganyi σε sacd της Stockfisch είναι μια ηχογράφηση πιάνου ισάξια ή καλύτερη αναλογικών ηχογραφήσεων.

Στην περίφημη παραγωγή The Royal Ballet με τον Ernst Ansermet (decca 1959) εφάμιλλο με τις καλύτερες και ακριβότερες επανεκδόσεις βινυλίου, είναι το sacd της Ιαπωνικής εταιρίας Stereo Sound.

Όλες οι πρόσφατες εκδόσεις αναβαθμισμένων βινυλίων της DG από το Emil Berlin Studio Berlin που είχαν γίνει στο παρελθόν από το ίδιο Studio για την Ιαπωνική Universal. Σε αυτά τα βινύλια δεν ακούω διαφορές από ψηφιακά.

Στο Quobuz ήμουν για ένα ή δύο χρόνια όταν πρώτο δημιουργήθηκε αλλά σταμάτησα γιατί δεν προλάβαινα τα δικά μου.
Έχω παρατηρήσει πάντως στην πλειονότητα των συγχρόνων ηχογραφήσεων που είναι κατά κανόνα 24-96 πολύ σκληρό ήχο στα κρεσέντα της ορχήστρας. Για παράδειγμα πρόσφατα άκουσα μια πρώτη Brahms -Βερολίνο Κiril Petrenko. Άψογη εκτέλεση αλλά προτιμώ να βάλω κάποιο βινύλιο.
Η σκληρότητα αυτή των ψηφιακών σε συνδυασμό με κάποια πρόσφατα sacd (Decca- Giselle,Βιέννη, Karajan) με σκληρό ήχο με οδήγησαν σε αλλαγές λυχνιών (ήταν και η ώρα).


ΥΓ. Δυστυχώς δεν βλέπω πως μπορώ να ανεβάσω φωτογραφίες από το pc.

Το ακούω ήδη (από Qobuz σε 24/44.1)... Βλέπω πως ειναι direct cut ηχογράφηση της εξαιρετικής Stockfisch

Να προσθέσω και τις φωτογραφίες. Η ηχογράφηση του πιάνου που μου άρεσε. Να σημειώσω ότι σαν εκτέλεση δεν είναι κάτι το εξαιρετικό.



Η ηχογράφηση του Ansermet που άκουσα συγκριτικά με ακριβή επανέκδοση βινυλίου που είχε την καλοσύνη να μου δανείσει ο @geovar. Εδώ δεν άκουσα διαφορά ψηφιακού αναλογικού. Το σωστό θα ήταν να έχω το original βινύλιο αλλά είναι του 1959. Τα sacd της Stero Sound είναι πλέον δυσεύρετα και νομίζω πολύ ακριβά.



Η ηχογράφηση του karajan- Giselle που δεν με ικανοποίησε αλλά και το original βινύλιο δεν είναι από τις καλύτερες decca (wide band σειρά 6000).



Η πρώτη Brahms που θα έπαιζαν οι Βερολιν΄ζοι και χωρίς μαέστρο. Άψογη εκτέλεση αλλά η ηχογράφηση 24-96 στα κρεσέντα ξύριζε όπως και οι περισσότερες σύγχρονες ηχογραφήσεις μεγάλων ορχηστρικών έργων.



Τώρα γιατί ακούμε- αγοράζουμε ακόμη δίσκους.
-Αυτό το κουτί όταν πρώτο κυκλοφόρησε ο ενδιαφερόμενος Έλληνας αγοραστής για να το αποκτήσει έπρεπε να κάνει στο δισκοπωλείο προαγορά. Είναι κουτί αναφοράς για τα έργα και είναι κρίμα να το ακούς σε ποιότητα cd.



- Original δίσκοι βινυλίου ποιότητας audiphile και ερμηνείες αναφοράς, όπως αυτή η Boheme, είναι πολύ φθηνότεροι από επανεκδόσεις ή τα αντίστοιχα sacd. Δύο βινύλια κοστίζουν στην original εγγραφή (που πάντα είναι με διαφορά καλύτερα) κοστίζουν 30-40 ευρώ. η επανέκδοση σε sacd κόστιζε 153 ευρώ και η επανέκδοση σε βινύλιο 180 ευρώ.

Κι εμένα το πικάπ ακούγεται πολύ φυσικότερα από το ψηφιακό.

Αν εξαιρέσει κανείς την ευκολία του ψηφιακού, θα άκουγα μόνο βινύλιο.

Και αυτά όχι με ηχογραφήσεις αξιώσεων που μας παρουσιάζει ο Κώστας εδώ πιο πάνω, αλλά από απλούς δίσκους, σαν κι αυτούς που μου έδωσε ο άλλος Κώστας πριν λίγες μέρες.

Απλές Ελληνικές εκδόσεις ξένου ροκ και Ελληνικών παραγωγών του Νταλάρα.

Αυτά άκουσα αυτές τις μέρες, τίποτε audiophile μόνο αυτά.

Υπενθυμίζω ότι το αναλογικό μου σύστημα είναι Lenco 75 idler πλήρως ανακατασκευασμένο σε στύλ Jean Nantais με αλλαγμένο πηγάδι, τροφοδοτικό αναγεννημένου ημιτόνου, MG1 αεροβραχίονα παράλληλης μετατόπισης με ZYX Yatra II, και Jelco 9'' με Denon 103R, με Phono ASR Basis Exclusive.