RECORD STORE DAY 2018

[AthanasiosL]

Αποτελέσματα καταδρομικής...

Doors (The) – The Matrix Part II LP (το Ι είχε κυκλοφορήσει πέρισυ)
Goldie – GOLDIE PRESENTS “25 YEARS OG GOLDIE, UNRELEASED & REMASTERED 3LP
David Bowie - Welcome to the Blackout
Fleetwood Mac - Tango in the Night
Miles Davis - Rubberband EP

Και το καλύτερο όλων... Johnny Cash - at Folsom Prison: Αριθμημένο, 5δίσκοι, κασετίνα με booklet, στα 38ε απλά...
Αντε και του χρόνου.

20180421_213842.jpg (1 MiB) Viewed 4109 times

20180421_213725.jpg (1.14 MiB) Viewed 4109 times

20180421_213744.jpg (1.08 MiB) Viewed 4109 times

[Dr Pan K]

Δεν έπαιρνες ενα Johnny και για εμένα?

[AthanasiosL]

Είχα γράψει ότι θα ενημερώσω σήμερα (live) και θα το έκανα. Είχα ξεχάσει όμως ότι δεν πουλάνε παραπάνω από 1 αντίτυπο στον κάθε πελάτη (απαράβατη αρχή των record store days). Το δικό μου αντίτυπο ήταν "κρατημένο" από την Πέμπτη βράδυ που παραλάβανε. Δεν δίνουν παραπάνω με τίποτα (και με ξέρουν καλά). Αν είσαι τυχερός επειδή το έχω βάλει προπαραγγελία απο Αγγλία που ψωνίζω επίσης θα ξέρω σε 1 εβδομάδα που θα απελευθερώσουν αυτά που δεν πωλήθηκαν σήμερα. Για Johnny δύσκολο το βλέπω βέβαια... Εδώ δεν περίμενα να φτάσει καν Ελλάδα.

[Dr Pan K]

Εγω παλι δεν βγαινω στο record store day γιατι γίνετε χαμος. Αλλα τον Cash στα 38 ευρω cash θα τον χτύπαγα με κλειστά μάτια.

[AthanasiosL]

Εγω παλι δεν βγαινω στο record store day γιατι γίνετε χαμος

Εννοείται ότι και εγώ δεν βγαίνω... Απλά πρέπει να παραλάβω αυτή την ημέρα (κανονισμός) αλλά φέτος έλυσα και το θέμα της αναμονής του ταμείου. Καταδρομική είπαμε 15 λεπτά σύνολο.

[spyhar66]

Καλημέρα στην παρέα. Εγώ πάντως είμαι πολύ επιφυλακτικός με τις κυκλοφορίες τύπου "νεοανακαλυφθείσες ηχογραφήσεις, ξεχασμένα master tapes, τραγούδια σε συρτάρια, σε μπαούλα παραγωγών κλπ.". Είμαι της άποψης ότι οι καλλιτέχνες ξέρουν πολύ καλά τι έπρεπε να κυκλοφορήσουν και τι έπρεπε να αφήσουν στα ντουλάπια. Εκτός ελαχίστων περιπτώσεων (π.χ. πρόωρος χαμός) η πλειονότητα αυτών των κυκλοφοριών έχει συλλεκτική μεν αξία αλλά συνήθως δεν προσθέτει κάτι στην αξία των καλλιτεχνών. Έχω πολλά ψυχεδελικά albums των '60's που για δεκαετίες ήταν "φαντάσματα" και άλλαζαν χέρια για πολλές χιλιάδες δολάρια. Τελικά μάλλον δικαίως ήταν φαντάσματα γιατί πέραν από το "pride of ownership" οι Jefferson Airplane, οι Grateful Dead, οι Strawberry Alarm Clock κλπ. μας τα είπαν πολύ καλύτερα...

[Dr Pan K]

Σπύρο σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω. Τα κομμάτια και οι ηχογραφήσεις που βρήκαν τον δρόμο τους στους δίσκους της εποχής ήταν προφανώς αυτά που έπρεπε να βγουν. Αυτά που για κάποιο λόγο έμειναν στα συρτάρια μάλλον εκει έπρεπε να μείνουν, στα συρτάρια, και ισχύει για όλες τις εκφάνσεις της τέχνης. Ίσως για ιστορικούς και συλλεκτικους λόγους κάποιοι να ανατρέψουν σε ανέκδοτα ποιήματα και τραγούδια αλλά αυτό που εμείς πρέπει να λάβουμε από ένα καλλιτέχνη είναι σχεδόν πάντα αυτό που ο ίδιος κυκλοφόρησε όταν έπρεπε.

Λίγο διαφορετική άποψη έχω για τις ζωντανές ηχογραφήσεις, που ίσως τότε να μην είχε τόση σημασία να κυκλοφορήσουν επίσημα αλλά σήμερα, ακόμα και αν η ποιότητα παραγωγής δεν είναι κορυφαία, βοηθούν να μεταφερθούμε πίσω στον χρόνο και να πάρουμε μια γεύση από κάτι που δεν θα ξαναγίνει.

Η δε περίπτωση του Cash, με τον ίδιο να περνάει χρόνο στις φυλακές, είναι τουλάχιστον ιδιάζουσα και σαν αγορά θα την έκανα όπως είπα με κλειστά μάτια, ακόμα και αν ο ιδιος δεν μπαίνει στους "αγαπημένους μου" καλλιτέχνες (αυτοί κοιτάνε τα ραπανάκια από την ρίζα πάνω από 2 αιώνες). Ελπίζω να ακούσω το αντίτυπο του Θανάση κάποια στιγμή.

[spyhar66]

Παναγιώτη ο δίσκος του Johnny Cash είναι άλλη περίπτωση. Ούτως ή άλλως είχε κυκλοφορήσει σαν κανονικός δίσκος άρα η αξία του είναι δεδομένη. Το "ενισχυμένο" πακέτο στα €38 συνδυάζει την αξία του δίσκου (τόσο μουσικά όσο και σαν event) και τη συλλεκτικότητα σε φοβερή τιμή !!! Αν ήμουν fan του J.C. σίγουρα θα το ήθελα...

[Dr Pan K]

Αν και σε καμία περίπτωση δεν είμαι ειδικός, νομίζω ότι η αρχική ηχογράφηση περιείχε λίγα από τα κομμάτια που έχει η κασετίνα που τώρα κυκλοφόρησε. Πρέπει να ήταν ένας απλός δίσκος και όχι πενταπλος όπως αυτός του Θανάση. Οπότε κατά κάποιο τρόπο πέφτει στην κατηγορία των προαναφερθέντων, που σε μεγάλο βαθμό είχαν μείνει στα συρτάρια. Θα μας διαφωτίσει ο Θανάσης επ αυτού

[spyhar66]

Απ' ό,τι κατάλαβα περιέχει και τα 2 shows ενώ προφανώς ο δίσκος ήταν επιλογή από τα δύο ή περιείχε το ένα από τα δύο. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνήθως επιλέγουν τις καλύτερες εκτελέσεις και τις βάζουν στο δίσκο. Στο Made in Japan των Deep Purple οι επιλογές είναι από διάφορες ημερομηνίες του tour στην Ιαπωνία το 1972. Στη συνέχεια, ιδίως όταν βγήκαν τα cd, κυκλοφόρησαν διάφορα πακέτα, The complete Japan Concerts, Made in Japan + και άλλα διάφορα που δεν θυμάμαι. To Made in Japan όμως είναι η "ιστορία"...