Revived! Lampucera 1.0 από Dr. Pan – αξίζει να φτιάξω και δεύτερη στο έτος 2019;

[Chris1967]

Συμφωνώ απόλυτα με τον Στέλιο και στις δύο παρατηρήσεις του.

Το diy δεν πρέπει να το βλέπει κάποιος σαν προσπάθεια με λιγότερα χρήματα να πάμε να χτυπήσουμε ηχητικά, εμπορικά προϊόντα που έχουν πολλαπλάσια χρήματα. Το diy είναι η χαρά της δημιουργίας οπότε δεν πρέπει να κρίνονται τόσο αυστηρά. Βέβαια πρέπει όλοι μας να γνωρίζουμε και τα αποτελέσματα, και πρέπει πάντοτε να υπάρχει ένα σημείο αναφοράς ένα εμπορικό προϊόν παρόμοιου κόστους για να βλέπουμε που είμαστε.

Το Lampucera είχε πράγματι μεγαλύτερο κέρδος, το οποίο ανέφερα αλλά η ακρόαση συνεχίστηκε στο 63 του M.Levinson παρά το γεγονός ότι ρεαλιστκότερο gain θα ήταν κάτω από το 60.

Ξέχασα να αναφερθώ στο 1702, το οποίο έχω ακούσει τρεις φορές μέχρι τώρα. Σιγουρα πιο ισορροπημένο από τα υπόλοιπα diy. Δεν θυμάμαι τις διαφορές ανάμεσα στην λαμπάτη έξοδο ή αυτής με τελεστικούς.

[Στέλιος Περγιουδάκης]

Είναι κανόνας πως αν φωνάζει κάποιος μέσα σε ένα χώρο που οι υπόλοιποι απλά συζητούν όλοι θα τον προσέξουν άσχετα με το τι λέει.
Δεν είναι καθόλου το ίδιο όμως ν' ανεβάζεις τη στάθμη από τον προενισχυτή ώστε να φθάσεις φαινομενικά στην ίδια ένταση.
Πάντα όταν η ένταση προέρχεται απ τη πηγή, το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.
Αυτό το ξέρουν καλά οι κατασκευαστές και το έχω συμπεράνει και γω στις κατασκευές μου ότι συμβαίνει. Είναι πολύ εύκολο το τέχνασμα αλλάζοντας κάποιες φορές, απλά κάποια αντίσταση στο κύκλωμα για ν' ανεβάσεις το gain στα ενεργά εξαρτήματα.
Οσοι έχουν ασχοληθεί με ηλεκτρική κιθάρα ξέρουν τι θα πει gain.
Όμως αν προσέξετε όλοι προσπαθούν για να είναι τίμιοι να κρατούν μία στάθμη αναφοράς κάπου γύρω στα 2V.
Ακόμα και διαφορές της τάξεως του 10% έχουν σημαντική επιρροή στο αποτέλεσμα .
Και ξαναλέω δεν είναι καθόλου το ίδιο με το πείραγμα του παθητικού ποτενσιόμετρου του προενισχυτή.

[angpsi]

Την ώρα που εσείς όλοι γράφετε εντυπώσεις, εγώ δυστυχώς κρατάω το στομάχι μου γιατί το μεσημέρι της Κυριακής έφαγα πάλι αρνιά, κατσίκια και πρόβατα (αυτή την φορά στην Σταμάτα) και μέχρι την ώρα αυτή αμφιαταλαντεύομαι μεταξύ εμετού κι αυτοκτονίας . Παρ' όλα αυτά θα δοκιμάσω να γράψω πέντε λόγια με κάποια συνέπεια, με την επιφύλαξη ότι ίσως να μην κάνω τις πιο εύστοχες παρατηρήσεις, πόσο μάλλον δε να βρω την ενέργεια να περάσω φωτογραφίες κ.λπ. από την φωτογραφική μου μηχανή.

Η σύγκριση των DAC είχε από την αρχή τον περιορισμό ότι πρακτικά όλα τα κομμάτια ήταν one-off, κάτι που πολύ σωστά λέει ο Στέλιος μας έφερνε στον άχαρο ρόλο να συγκρίνουμε μεταξύ των καρπών ορισμένων πολύ ειλικρινών και με μεράκι DIY προσπαθειών που απέχουν παρασάγγας από το να αποτελούν μια σταθερή αξία αναφοράς. Από την άλλη μεριά, φάνηκε πως ο βασικός χαρακτήρας του τσιπ είναι κάτι που θέτει σταθερά και τα όρια της κάθε υλοποίησης – για παράδειγμα όλες οι ΑΚΜ υλοποιήσεις έπαιξαν περίπου από την ίδια αφετηρία, με ανάλαφρες μεσαίες αλλά κάποιες σαφείς αδυναμίες χαμηλά, παρά τις όποιες διαφοροποιησεις προέκυπταν από τον σχεδιασμό των υπολοίπων σταδίων. Σε αυτό το πλαίσιο, η δική μου άποψη ήταν πως κανένα από τα ΑΚΜ σχέδια δεν με έκανε να θέλω να μπλεχτώ με DIY, καθώς κάθε φορά που προσπαθούσε κανείς να δώσει κάτι διαφορετικό ή να συμπληρώσει σε μια αδύναμη περιοχή το αποτέλεσμα έβγαινε άνισο. Από το συγκριτικό που είχαμε κάνει παλιότερα στα DAC των 1-2Κ θυμάμαι το Questyle 600i ως ένα συνεπές και ώριμο παράδειγμα καλής εκτέλεσης· τώρα καταλαβαίνω ότι μέρος της αιτίας που μου άρεσε ήταν ότι δεν δοκίμαζε να κοντράρει τον γενικότερο χαρακτήρα του τσιπ. Από την άλλη μεριά, η πρόσφατη εμπειρία μου με το μικρότερο 400i (που ελπίζαμε να το έχουμε μαζί μας ως σημείο αναφοράς για εμπορική υλοποίηση) με άφησε μάλλον να ζητώ περισσότερα παίζοντας σαν σκέτο DAC. Αυτό μου λέει ότι το στάδιο προενίσχυσης του Questyle (που δεν παρακάμπτεται στο 600i) παίζει μάλλον μεγαλύτερο ρόλο στην επιτυχία του εγχειρήματος απ' ότι το τσιπ της ΑΚΜ.

Το θέμα με το gain της Lampucera είναι κάτι που είχα παρατηρήσει κι εγώ όταν πρωτοέπαιξε στο σύστημά μου. Η δική μου εντύπωση είναι ότι η Lampucera δίνει έναν γενικότερο ευφωνικό χαρακτήρα, με πολύ καλή τονική χροιά σε όλο το φάσμα, καλή απεικόνιση και πραγματικά μεγάλη σκηνή, που είναι και το πιο εντυπωσιακό ατού της. Από την άλλη μεριά μου φαίνεται ότι υστερεί λίγο στον διαχωρισμό, οπότε και δίνει μια περισσότερο ομογενοποιημένη εικόνα από τα άλλα DAC που ακούσαμε. Εδώ ίσως η ένταση του προενισχυτή να έπαιξε ρόλο, γιατί αυτή η χαρακτηριστικά μεγάλη σκηνή κατέκλυζε στ' αυτιά μου κάθε άλλη εντύπωση βγαίνοντας περισσότερο σαν ένα wall of sound παρά σαν κάτι που είχε σωστό βάθος, κ.λπ.. Έτσι υπό μια έννοια συμφωνώ με τον Στέλιο όταν λέει ότι η Lampucera έμοιαζε να προσπαθεί να επιβληθεί μέσα στην ακρόαση. Από την άλλη, επιφυλάσσομαι να γράψω περισσότερα μόλις την ακούσω προσεκτικά και πάλι στο δικό μου σύστημα.

Το Soekris, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, διαπιστώνω πως ακόμα δεν έχω καταφέρει να το ακούσω προσεκτικά. Αφ' ενός μεν, στην ακρόαση που είχαμε κάνει με τον Στέλιο και τον DimDim το ακούσαμε πολύ αργά το βράδυ όταν του βάλαμε τα νέα φίλτρα κι έτσι δεν είχαμε πολύ χρόνο διαθέσιμο ώστε να βγάλουμε συμπεράσματα. Αφ' ετέρου δε, στην ακρόαση του Σαββάτου με καθυστέρησε η συναρμολόγηση ενός κρεββατιού ΙΚΕΑ και έτσι δεν πρόλαβα να το ακούσω όσο έπαιζε. Από την πρώτη λοιπόν ακρόαση, το Soekris μου άρεσε πάνω στο σύστημα του Χρήστου και το βρήκα να έχει καλύτερη έκταση και άρθρωση από τα υπόλοιπα ΑΚΜ που είχαμε ακούσει τότε. Τα νέα φίλτρα το έκαναν αμέσως πιο εντυπωσιακό απ' όσο το θυμόμουν από παλιότερες ακροάσεις, αν και δεδομένου του λίγου χρόνου που μας είχε απομείνει δεν μπόρεσα ν' ακούσω για ένρινες χροιές και άλλα παρόμοια που παρατήρησε ο Παναγιώτης. Εδώ να σημειωθεί πως βρίσκω το σύστημα του Χρήστου πολύ 'γεμάτο' χαμηλά (παρ' ότι στήνει πάντα μια εξαιρετική σκηνή, με καλό διαχωρισμό όταν υπάρχει, και οπωσδήποτε οδηγεί άνετα σε πολύ απολαυστικές ακροάσεις) κάτι που ίσως να ταιριάζει με τον χαρακτήρα του Soekris. Ίσως όμως, αν ακούγαμε σ' ένα σύστημα–χειρουργείο όπως του Παναγιώτη, το Soekris να ήταν λιγότερο συμπληρωματικό του συνολικού ηχοχρώματος και έτσι να αναδεικνύονταν αυτά τα 'περίεργα' που έχει ακούσει με τα αυτιά–ραντάρ του ο έμπειρος reviewer και ιδρυτής του Audiohub.

Τέλος πιστεύω πως το 1702 του Στέλιου αδικήθηκε από την χαμηλή ένταση στην οποία έπαιξε (χαμηλότερο gain που δεν εξισορροπήθηκε; ή απλώς η εντύπωσή μου;), όπως επίσης και από το ότι ήταν το τελευταίο στην σειρά μιας ακρόασης που αποδείχτηκε εντέλει μάλλον χαλαρή. Προσωπικά μου άρεσε περισσότερο απ' όλα τα ΑΚΜ, αλλά η εντύπωση που μου άφησε ήταν λίγο υποτονική. Μακάρι να είχα το μυαλό ν' ακούσω πιο προσεκτικά γιατί μου φάνηκε ενδιαφέρον, ωστόσο συμφωνώ με τους προλαλήσαντες πως τούτη η ακρόαση ήταν περισσότερο χρήσιμη ως άνοιγμα της σεζόν παρά ως ένα σχολαστικά δουλεμένο συγκριτικό. Αλλά όπως είπαμε και στην αρχή, ένα σχολαστικό συγκριτικό δύσκολα έχει νόημα με μηχανήματα που είναι one-off. Εδώ δεν είχαμε ούτε ένα συνεπές house sound μιας εταιρείας της οποίας μπορούμε να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη, αλλά ούτε και κανείς μπορεί να είναι εξασφαλισμένος ότι αν κάνει την δική του υλοποίηση θα πετύχει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα με τα DAC που ακούσαμε.

Εντέλει, έχει νόημα να φτιάξω ακόμα μια Lampucera για το γραφείο μου;

Προς το παρόν, ας πούμε ότι με έχει βάλει σε διαδικασία να βρω ένα USB/SPDIF μετατροπέα ώστε να συνεχίσω να απολαμβάνω την εκδοχή που πολύ γενναιόδωρα με αφήνει να χρησιμοποιώ ο Παναγιώτης και με τα ψηφιακά μου αρχεία. Κάποια στιγμή θα κοιτάξω να την μεταφέρω και στο γραφείο για να την δοκιμάσω και πάνω στ' ακουστικά μου. Ωστόσο μέχρι τότε, το συμπέρασμα που βγάζω κι εγώ είναι ότι το εμπορικό DAC παραμένει μια πολύ πιο ορθή επιλογή όταν κάποιος θέλει να στήσει σωστά ένα σύστημα, ενώ η DIY προσέγγιση αξίζει να την βλέπει κανείς γενικότερα σαν χόμπι που σε βάζει σε όμορφα – όσο και διαφορετικά – μονοπάτια αναζήτησης.

[angpsi]

Ώρα για φωτορεπορτάζ.
Με το που άρχισε η ακρόαση μπήκαμε κατ' ευθείαν στο ψητό. Το κρασί ήταν καταπληκτικό, όμως εγώ προσωπικά ξεχωρίζω τα Φουντούνια Tottis που είχαν μια γεύση άκρως εθιστική, με γεμάτο σώμα και νότες από λασπερό φουντούκι που δύσκολα μπορεί κανείς ν' αντισταθεί. Κατά τα άλλα, τόσο τα Αιγίνης όσο και τα κάσιους ήταν εξαιρετικά. Χρειαζόμαστε επειγόντως την διεύθυνση του προμηθευτή του Χρήστου.

3BFFC936-8E73-43F6-9FB5-4313F62CB315_1_201_a.jpeg (1.04 MiB) Viewed 4475 times

Όταν ο Στέλιος μιλάει για παιδιά και για πατρική αγάπη το εννοεί. Ειδικά το μπιζού 1702 το προσέχει κυριολεκτικά με το γάντι.

67051ED2-D71B-4EC4-AE02-102A7AA10637_1_100_o.jpeg (878.31 KiB) Viewed 4475 times

Απηυδησμένος από την μεθοδολογία της ακρόασης (κόσμος χύμα, άλλοι τραβούν φωτογραφίες και άλλοι συζητούν σε άλλα δωμάτια) ο Παναγιώτης κρατάει παρ' όλα αυτά την θέση του, ίσως γιατί δεν έχουμε ακούσει ακόμα την Λαμπουτσέρα.

86484E4D-C509-413F-8B38-33828D642587_1_201_a.jpeg (967.99 KiB) Viewed 4475 times

Back story: στην φωτογραφία ο Γαλάνης απλώς επιδεικνύει την φοβερή κορμάρα που έχει κάνει εδώ και λίγο καιρό, προτείνοντας όμως την ίδια στιγμή μενού προβατίνας και γουρουνοπούλας! Την άλλη φορά ψάρι κύριοι, για να μην σας πάω και για κινόα.

918A09C1-5A3B-4D19-82F9-548711C3E591_1_201_a.jpeg (1.02 MiB) Viewed 4475 times

Mad science, ή αλλιώς: οι εποχές που το hi-end κρίνεται από το σασί εδώ έχει παρέλθει οριστικά! Στην θέση της οι συζητήσεις για receiver , τροφοδοτικά, και στάδια εξόδου...

A3E49AE9-B627-41CB-8FB3-0FA33484B50F_1_201_a.jpeg (1.09 MiB) Viewed 4475 times

024C5005-FF13-43D5-AB44-E296AA9666FF_1_100_o.jpeg (1011.22 KiB) Viewed 4475 times

Ο USB/SPDIF converter της Singxer, μαζί με το καλώδιο-πύθωνας του Γιώργου. Εντυπωσιακό μεν, αλλά και οι DIY υλοποιησεις δεν πήγαιναν πίσω από τροφοδοσία.

CF91C8C6-A855-4AEE-8649-E32544CF9C33_1_100_o.jpeg (980.44 KiB) Viewed 4475 times

Ο Παναγιώτης εξηγεί για την υπεροχή της Lampucera μέσα από την ρινολαλία του Soekris. Υποψιάζομαι ότι ο Χρήστος ετοιμάζεται να του φέρει το τελευταίο στο κεφάλι.

EE6C2D5A-1F6B-47B5-B558-5C92FCC4422A_1_100_o.jpeg (839.38 KiB) Viewed 4475 times

[Dr Pan K]

Αχαχαχαχχα κάποια σχόλια είναι απίθανα, ο Χρήστος έχει μπλέξει μαζί μου...

Η Lampucera έχει μεγάλο gain, είναι κάτι που όχι μόνο το γνωρίζω αλλά οριακά με ενοχλούσε όταν το είχα χρησιμοποιήσει. Κάποιους προενισχυτες ίσως και να τους υπεροδηγει στην είσοδο.

Στο σπίτι μου όμως που τέτοιο θέμα δεν είχα και την ένταση την ρύθμιζα όπως έπρεπε το αποτέλεσμα ήταν πάντα απρόσμενα καλό, για τα δεδομένα του κόστους και της εποχής εξαιρετικό. Τα τσιπακια της Cyrus Logic δεν έπασχαν από ήχο, απλά η εταιρία δεν μπήκε δυναμικά στα πολυκαναλα και πήραν το πάνω χέρι οι σαύρες..

Τα AKM της τρίτης γενιάς ήταν αντιδιαμετρικα από την σημερινή 4η γενιά. Εμένα η 4η μου αρέσει αρκετά και συνήθως την προτιμώ από τις σαύρες, δλδ εν γνώση μου χάνω κάτι σε χαμηλό προς όφελος της μεσαίας και της έλλειψης μεταλλικών ψηλών. Δυστυχώς σύμφωνα με την εμπειρία μου τα οποία προβλήματα δεν λύνονται με κανένα τροφοδοτικό ή receiver. Το καλό receiver θα βελτιώσει την χωροθέτηση αλλά το χαμηλό των ΑΚΜ ούτε η Esoteric δεν το έχει πετύχει και εκεί μιλάμε για απόλυτες υλοποιήσεις.

Το DAC του Στέλιου φοράει τα καλύτερα τσιπ από αυτά της δοκιμής και αυτό ακούγεται.

[Dr Pan K]

Να προσθέσω και κάτι ακόμα, φιλοσοφικό. Υποσυνείδητα νομίζουμε ότι το απόλυτο ψηφιακό είναι κατι εύκολο, προσιτό εν αντιθέσει με τους ενισχυτές, ηχεία και αναλογικές πηγές. Τα bit είναι bit και άρα με ένα O Dac και μια σαύρα αφού οι μετρήσεις είναι καλές κλείνουμε για πάντα. Όμως δεν είναι έτσι, τα αυτιά μας μετράνε καλύτερα απ ότι νομίζουμε και πολύ γρήγορα φτύνουν με τα κουκούτσια τις φτηνοκατασκευες.

Ταυτόχρονα το να φέρεις τον ήχο είναι πολύ δύσκολο, παραδείγματα ακόμα και ανάμεσα στους επαγγελματίες που δεν μπορούν ούτε να επαναλάβουν τις επιτυχίες τους.

Όλοι μας ξέρουμε ότι η ενίσχυση για να είναι πλούσια και ποιοτική θα τα ακουμπήσουμε, θέλουμε όμως ντε και καλά το dac να είναι και φτηνό και με κορυφαίο ήχο.

[Dr Pan K]

Φιλοσοφικές σκέψεις μέρος δεύτερο..

Τα τσιπακια καθορίζουν τον ήχο σε μεγάλο βαθμό. Τα παιδιά της DIY κοινότητας έχουν σχεδιάσει πλακέτες για τους μετατροπείς σε mono με custom receiver και τροφοδοσιες εργοστάσια αλλά το AKM δεν πάει παραπέρα από το γνωστό house sound. Το ίδιο συμβαίνει και με τις σαύρες. Και με τα R2R της Burr Brown, και με κάτι double crown (με την καλή έννοια).

Για το κάτι παραπάνω πρέπει να πάμε σε ladder DAC είτε μας αρέσει είτε όχι. Και εκεί δεν πρόκειται να πάρουμε τον απόλυτο ήχο από εισαγωγικές υλοποιήσεις (επιστρέφω στην πρώτη φιλοσοφική παρατήρηση της υποβοσκουσας ιδέας ότι ψηφιακό άκουσμα μπορεί να πετύχουμε και με λίγα χρήματα που όπως εξήγησα απλά δεν ισχύει).

Οπότε ότι πληρώσεις παίρνεις λίγο πολύ.

Και για σοβαρό ήχο ladder. Που μπορεί να είναι και τσιπακια εποχής, τα οποία δεν ξεπεράστηκαν λόγω ανωτερότητας ήχου των ΔΣ αλλά λόγω πολυκαναλων εφαρμογών.

[Dr Pan K]

Στα της ακρόασης δλδ, αν η παρέα Lemon Dim Dim Στέλιος Σαγανακης είχαν αφιερώσει τον χρόνο τους για να φτιάξουν μια αντίστοιχα σοβαρή πλακέτα με Double Crown ή ΒΒ1704 την Lampucera θα την έκαναν με τα κρεμμυδάκια. Με βάση ένα ΑΚΜ4490 δεν πας μακρυά. Τώρα αν κάνεις τις κατασκευές για την πλάκα σου σαν αυθεντικός χομπιστας καλά κάνεις και τις κάνεις αλλά αν θες και σοβαρό ήχο τότε το βασικό υλικό δεν μπορεί να είναι ένα τσιπάκι ΔΣ όταν το τσιπάκι αυτό δεν έχει καταφέρει να το κάνει να βγάλει απόλυτο ήχο ούτε η Esoteric

[Chris1967]

Αχαχαχαχχα κάποια σχόλια είναι απίθανα, ο Χρήστος έχει μπλέξει μαζί μου...

H αλήθεια είναι ότι το σωστό πρέπει να λέγεται αφενός και αφετέρου όλες οι δοκιμές στο τέλος δημιουργούν ανασφάλειες και καταναλωτική τάση βελτίωσης αναβάθμισης

Κατά τα άλλα δεν μπορώ να διαφωνήσω πουθενά

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους για τα καλά σας λόγια περί φιλοξενίας, και να ξέρετε ότι το σπίτι είναι ανοιχτό για ακροάσεις και συνευρέσεις με χαρά μου.

Η επόμενη συνάντηση σίγουρα θα είναι με κασέτες, να παίξουμε, να γράψουμε κλπ, Στέλιο, Jim και υπόλοιποι να ετοιμάζεστε.

[angpsi]

Στα της ακρόασης δλδ, αν η παρέα Lemon Wind in Στέλιος Σαγανακης είχαν αφιερώσει τον χρόνο τους για να φτιάξουν μια αντίστοιχα σοβαρή πλακέτα με Double Crown ή ΒΒ1704 την Lampucera θα την έκαναν με τα κρεμμυδάκια. (...)

Κάτι σαν αυτόν εδώ δηλαδή; https://www.ebay.com/str/kievfilarmony200639