Τα καλύτερα αλμπουμ του 2016 εως τώρα κατα τα γουστα και την άποψη μου (και λίγα λόγια για αυτά.)

[BityaBit]

Με το 2016 να έχει περάσει την μέση δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμώ να γράψω λίγα λόγια για τις κυκλοφορίες της χρονιάς που μου έχουν κάνει κλικ.

moon.jpg (77.45 KiB) Viewed 4991 times

Radiohead - A Moon Shaped pool

Το νέο άλμπουμ των Radiohead είναι ένα δύσκολο άλμπουμ που θέλει τις ακροάσεις του καθώς και μια ανοιχτόμυαλη και διερευνητική διάθεση για να αποκαλύψει τις διακριτικές πτυχές του στον ακροατή.
Αρχικά δεν εντυπωσιάζει όντας χαμηλότερων τόνων από τους προκατόχους του και με πρώτη ίσως προφανή ενδιαφέρουσα ιδιοτητα του την σταθερή διακριτική εξέλιξη του γνωστού ύφους και ήχου που έχει πλέον γίνει σήμα κατατεθέν της μπάντας κρατώντας όμως τις υπόλοιπες πτυχές του προσβάσιμες μόνο για όσους έχουν την διάθεση να τις ανακαλύψουν.
Μετά από μερικές ακροάσεις αλλά και ευρύτερη ενασχόληση με αυτό (κυκλοφορούν ήδη στον ιστό άρθρα και λοιπές σχετικές πληροφορίες) Αποκαλύπτει και στους πιο σκεπτικιστές όπως ο γραφών την λεπτεπίλεπτη πολυεπίπεδη πολυπλοκότητα του την γοητευτική υποσυνείδητα ονειρική ατμόσφαιρα του και την ακαταμάχητη ωριμότητα του.
Ένα γοητευτικό "ταπεινό" διαμάντι πολλών καρατίων που όμως δύσκολα θα "λιώσει" στο πικαπ μιας και ειναι μάλλον υπέρ του δέοντος προσωπικό χωρίς όμως να μπορεί να του προσάψει κανείς τίποτα μιας και το μέγεθος του ονόματος και της καλλιτεχνικής προσφοράς της μπάντας δικαιολογεί και με το παραπάνω μια δόση ελιτισμού και απαιτήσεων από τους ακροατές.
Όπως και να έχει το A Moon Shaped Pool αποτελεί ένα άλμπουμ που δίκαια θα αποκτήσει την θέση του ανάμεσα στα κομψοτεχνήματα που μας έχουν παραδώσει έως τώρα οι Radiohead

[BityaBit]

savagesadorelife.jpg (66.34 KiB) Viewed 4990 times

Savages - I Adore Life

Και εκεί που σαράνταριζει κανείς με την αναπόφευκτη "παραξενιά" που έρχεται με την συγκέντρωση ακουσμάτων με τα χρόνια μαζί με τις μοιραιες άλλαγες η εξελίξεις αν προτιμάτε που έρχονται στην πορεία της ζωής.. Εκεί που το έχεις πάρει απόφαση ότι στο καθαρόαιμο σκληρό κιθαριστικο εναλλακτικό Ροκ όλα έχουν πλέον παιχτεί με όλες τις νέες μπάντες να ανα-παράγουν άλλοτε καλογυαλισμένα αλλοτε αδιάφορα (η και ενίοτε εκνευριστικά) αναμασήματα η μουσικά χαλία για εφηβικές σειρές του Nickelodeon. Και έχοντας πλέον συμβιβαστεί με όλη αυτήν την κατάσταση "ψάχνοντας το άλλου" και αδιάφορωντας για αυτό το "γέρικο άλογο" που αφήνεται να ζήσει μόνο χατήρικα λόγω της παλιάς του δόξας...
ΕΕ τότε έρχεται ένα άλμπουμ σαν κι αυτό να σε σοκάρει ευχάριστα να σε ταράξει από τη ναρκισσιστική μακαριότητα σου και να σε ξανακάνει είκοσι χρόνων για σαρανταπέντε περίπου λεπτά έτοιμο να θερίσεις τα ροκ μπαρ και να "παιξεις ξύλο" στις πρώτες σειρές στα live.. Να την πέσεις στην μπαργούμαν και να φας χυλόπιτα, να λιώσεις μέσα σε ένα φιλί χαμένος στις ορμόνες που παράγει σε αφθονία ο νεανικός έρωτας, Να γίνεις κόκκαλο με την παρέα σου πίνοντας μπυρες στα πεζούλια μιας πλατείας..
Ώμο αλλά και ευαίσθητο, Παρορμητικό αλλά και αναπάντεχα ώριμο, Γρήγορο αλλά και ευφυέστατο και το πιο αναπάντεχο όλων, εκπληκτικά φρέσκο και αφάνταστα διασκεδαστικό, το δεύτερο Άλμπουμ των Savages επιβεβαιώνει απερίφραστα την ρήση ότι όπου υπάρχει ψυχή υπάρχει και πραγματική δημιουργία και όντως οι Savages εδώ είναι προφανές ότι όχι μόνο το κατα διασκεδάζουν αλλά ότι έχουν βρει το φίλτρο της συλλογικής έκφρασης συναισθημάτων ανησυχιών και απόψεων που μόνο από τα βάθη της ψυχής πηγάζουν τόσο πηγαία, αυθόρμητα αλλά και τόσο άρτια ενορχηστρωμένα. Μέχρι τώρα για εμένα το καλύτερο αμιγώς ροκ άλμπουμ της χρονιάς τουλάχιστον, ένα άλμπουμ
που ξεχειλίζει από ταλέντο ενέργεια και συναίσθημα με τροπο αρμονικό και εθιστικά τσαμπουκαλεμενο.

[BityaBit]

1469812925_cover600x600.jpg (30.48 KiB) Viewed 4987 times

Wild Beasts - Boy King

Ειναι γεγονός ότι η ηλεκτρονική μουσική ουσιαστικά εξελίσσεται σε βίον παράλληλον με την ροκ με αποτέλεσμα οι διάφορες διασταυρώσεις των δυο να μην σπανίζουν καθόλου, το αντίθετο θα έλεγα ειδικά από τα μέσα των 90's. Ακριβως λόγω αυτής της αφθονίας κραμματων των δυο ειδών από μπάντες γενικά δύσκολα ξεχωρίζει κάποια από αυτες και μάλιστα σε διάρκεια από αυτόν τον ενδιαφέροντα μεν κυκεώνα δε...
Οι Wild Beasts μετά από τα μάλλον στριφνά και "άγαρμπα" πρώτα άλμπουμ τους κατάφεραν στο ́Present Tense ́ το 2014 να βρουν μια φόρμα με βάση αυτά τα συστατικά αλλά και τα ιδιαίτερα φωνητικά, που τους έδωσε όχι μόνο πραγματικά μοναδική για το είδος ηχητική υπογραφή, αλλά και πηγαία εκφραστικότητα και γοητεία που σε παρασύρουν στον κόσμο τους με όχημα τις εξαιρετικά δεμένες, δωρικές και ευφυέστατες συνθέσεις τους.
Το "Boy King" τους βρίσκει να συνεχίζουν ακριβώς από εκεί που σταμάτησαν με το ""Present Tense" με διαφορετική όμως κατεύθυνση αυτήν την φορά, αφήνοντας τον ρομαντισμό και την μελαγχολια για το "ζώο" μέσα σε κάθε άντρα μέσα από τραγούδια "δυναμιτες" δομημένα από το προαναφερθέν κράμα που ειναι όχι μόνο ευφυέστατα αλλά και πάλι μοναδικά αυθεντικά επισφραγίζοντας το γεγονός ότι οι Wild Beasts κατάφεραν αυτό που λίγοι μπόρεσαν, να ειναι μοναδικοί στον ήχο τους και να ξεχωρίζουν αλλά όπως πάντα και να ειναι αφοπλιστικά ειλικρινείς και εκφραστικοί αφήνοντας αυτήν την φορά τον ήχο τους ενίοτε να "κυλήσει" λίγο παραπάνω προς το ηλεκτρονικό.
Ένα από τα καλύτερα ροκ ποπ άλμπουμ της χρονιάς ικανά για πολλαπλές ακροάσεις χωρίς να κουράζουν και σίγουρα ένα από τα αγαπημένα μου. Με το Boy King οι Wild Beasts κατάφεραν να εξασφαλίσουν την υστεροφημία τους ως μοναδικοί και να έχουν την ευκαιρία τους για την ευρύτερη αναγνώριση που τους αξίζει..

[BityaBit]

a0991358779_10.jpg (638.92 KiB) Viewed 4987 times

The Mystery Lights - The Mystery Lights

Η Daptone Records για όσους δεν την γνωρίζουν ειναι μια μικρή αλλά επιδραστικοτατη ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία με έδρα ένα παλιό σπίτι στο λαϊκό Brooklyn και όραμα την αναβίωση της παραδοσιακής Funky Soul μουσικής με μέσον ντόπιους "ταπεινής προελεύσεως" αλλά υψηλότατου ηθικού και δημιουργικότητας μουσικούς αλλά και παλαιας κοπής μεθόδους αφού στο αυτοσχέδιο Studio που ηχογραφούν στην έδρα τους
( με παλιά στρώματα για ηχομόνωση ) χρησιμοποιούν αποκλειστικά αναλογικές μεθόδους και μαγνητοταινίες για την ηχογράφηση, την μίξη και παραγωγή των άλμπουμ τους με αποτέλεσμα έναν ήχο αφοπλιστικά παλαιομοδίτικο και πηγαία αυθεντικό.
Με το όραμα τους να έχει γίνει πραγματικότητα αφού αποτέλεσαν το κυρίως άρμα της εκρηκτικής αναβίωσης της Funky Soul παγκοσμίως στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας
και τα πρώτα τους ονόματα να πλαιταινουν τους μουσικούς τους ορίζοντες με τα την αναπόφευκτη καταξίωση του όλου εγχειρήματος μια δεκαετία μετά, πλέον οι άνθρωποι της Daptone επιχειρούν να κάνουν το ίδιο και με αλλά "παραδοσιακά" δημοφιλή μουσικά είδη όπως η Reggae αλλά η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν η ίδρυση ξεχωριστής δισκογραφικής με θέμα την Rock " Done Right " κατα τα λεγόμενα τους...
Στο δια ταύτα λοιπόν η νεοσύστατη Wick Records ντεμπουταρει με τους (παραδοσιακά) νέο εμφανιζόμενους The Mystery Lights.
Το ομώνυμο ντεμπούτο τους στην wick records τους βρίσκει φρεσκους γεμάτους ενέργεια και φρεσκάδα να παιζουν 11 διαμάντια με θέματολογια από εγωιστικά και ανώριμα ερωτική έως και ψιλό γκρανγκινιολ occult και ήχο κυριολεκτικά χαμένο στην δίνη του χωροχρόνου αφού δεν ακούγονται απλά ρετρό αλλά με κάποιον μυστηριώδη τροπο καταφέρνουν να παίζουν με την εκρηκτικότητα και την ορμή που προέκυπτε από την καταπίεση και τους περιορισμούς στην έκφραση και στον ερωτισμό στα 60s βγάζοντας γνήσιο θυμό, Τσαμπουκά και "παράπονο" στον τροπο που παίζουν κάτι που σε κάνει να αναρωτιέσαι μήπως έχουν κλέψει καμία χρονομηχανή εκεί στην Daptone αφού αυτές οι συνθήκες δεν υφίστανται εδώ και δεκαετίες και τα οργισμένα νιάτα ειναι πλέον μάλλον αποχαυνωμένα...
Με το μαργαριτάρι που παρουσίασαν στην Wick Records οι γνωστοί άγνωστοι συντελεστές της Daptone όχι μόνο έμειναν πιστοί στον λόγο τους αλλά κατάφεραν το αδύνατον ανακαλύπτοντας παράλληλα μια από τις καλύτερες νέες σύγχρονες μπάντες και παρουσιάζοντας στο κοινό το Μακραν καλύτερο ντεμπούτο της χρονιάς.
Αν ο Tarantino αποφασίσει ποτέ να ανοίξει δισκογραφική σίγουρα συγκροτήματα όπως οι Mystery Lights θα υπέγραφε...
Ειδικά αν αγαπησατε την αλήτικη Rock και την αμερικανική ψυχεδέλεια της δεκαετίας του 60 Απλά μην το χάσετε, This is history in the making!!

[BityaBit]

AphexCheetah.jpg (95.04 KiB) Viewed 4987 times

Αphex Twin - Cheetah Ep

Μετά από μια λαμπρή πορεία ως ένας από τους μπροστάρηδες του underground κινήματος της ηλεκτρονικής σκηνής των 90's που αργότερα θα ονομαζόταν IDM σαν μέλος της πρωτοποριακής στον ήχο της τότε warp records καθορίζοντας σε μεγάλο βαθμό τον τότε ήχο της, και μετά το πολυετές διάλειμμα που επακολούθησε, ο προκλητικά δημιουργικός και τολμηρός Aphex Twin επέστρεψε τα τελευταία τρία χρόνια γεμάτος φανταστικές μουσικές δημιουργίες αν και φανερά πολύ πιο εξημερωμενος σε σχέση με μια εικοσαετία πριν.
Πλέον οι συνθέσεις του παραμένουν ευχάριστα πρωτότυπες διασκεδαστικές, ενδιαφέρουσες και ατμοσφαιρικές χωρίς όμως τους τολμηρούς πειραματισμους και τα επιτηδευμένα παιχνίδια με την κακοφωνία του παρελθόντος.
Το νέο του Ep cheetah με τίτλο αλλά και εξώφυλλο εμπνευσμένα από επαγγελματικές συσκευές ήχου (sic) παραμένει πιστό στο ύφος που τον χαρακτηρίζει μετά την επιστροφή του και παρότι δεν κάνει σε καμία περίπτωση την έκπληξη ειδικά για όσους τον γνωρίζουν καλά παραμένει ένα καθαρόαιμο Aphex Twin άλμπουμ στον ήχο και στο ύφος αλλά και στο πόσο ενδιαφέρον ειναι σαν άκουσμα παρότι δεν ειναι πουθενά πρωτοποριακό γιατί απλά δεν του χρειάζεται.
Αυτός ειναι ο Aphex Twin των 2010's δεν έχει τίποτα να αποδείξει πλέον και γιαυτο δεν ζορίζεται παραμένοντας παράλληλα απρόσμενα δημιουργικός και αυτό εισπράτει ο ακροατής είτε τον γνωρίζει από παλαιότερα είτε τον μαθαίνει τώρα. Ποιοτική ηλεκτρονική μουσική χωρίς τσιρίδες και φανφάρες όπως μόνο ο Aphex Twin μπορεί να κάνει.

[BityaBit]

CS614240-01A-BIG.jpg (71.13 KiB) Viewed 4987 times

Belbury Poly - New Ways Out

Ένα από τα άλμπουμ που περίμενα με την περισσότερη λαχτάρα φέτος και το υποδέχτηκα με μια μάλλον αμηχανία μιας και δεν είχε και πολλή σχέση με αυτό που περίμενα.
Στο νέο του πονήμα ο Jim Pupp κάνει μια στροφή 90 μοιρών και παραμένοντας στην ρετρό φουτουριστική αισθητική και επιρροές από τα 70's δείχνει όμως να απομακρύνεται από το ατμοσφαιρικό ηλεκτρονικό ύφος της σχολής του BBC και των ρετρό public information films αλλά και από τον έντονο λυρισμό της folk της βρετανικής υπαίθρου ως κορμούς της νέας του δημιουργίας βάζοντας τα μάλλον σε ρόλο κομπάρσου στο νέο του άλμπουμ.
Αντ' αυτών στρέφεται στην crautrock πειραματική αισθητική σε συνδυασμό με ένα πομπώδες ύφος που παραπέμπει σε τίτλους έναρξης ντοκυμαντέρ εποχής και στήνει πιο "στεγνές" συνθέσεις επάνω σε motorik ρυθμούς και σχετικά επαναλαμβανόμενα μοτίβα, επιχειρώντας μια δημιουργική στροφή που μάλλον θα έπρεπε να ήταν αναμενόμενη μιας και με το προηγούμενο αριστουργηματικό άλμπουμ του Belbury Tales το "τερματισέ" δημιουργικά το ήδη υπάρχον μοτίβο με τροπο όπως αποδεικνύεται μάλλον ανεπαναληπτο.
Το New Ways Out παρά τις κάποιες μικρές αδυναμίες του και το ξεκάθαρα διαφορετικό ύφος του σε σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ των Belbury Poly παραμένει ένα πολύ καλό άλμπουμ που στέκεται άνετα στο ύψος των παλιότερων που χωρίς να φτάνει τα δυσθεώρητα ύψη του μοναδικού Belbury tales που προηγήθηκε αξίζει της προσοχής του κάθε οπαδού του μουσικού ιδιώματος της Hauntology αλλά και φίλου της πειραματικής ρετρό μουσικης και κυρίως του Krautrock και επεκτείνει την μουσική θεματολογία και ποικιλία του είδους αλλά και του βασικού εκπροσώπου του της Ghost Box Records με τον πιο ωραίο τροπο.

[BityaBit]

Churches.jpg (230.28 KiB) Viewed 4972 times

Churches - Every Open Eye

Από τις μεγαλύτερες ελπίδες της σύγχρονης ηλεκτρονικής pop σκηνής και με όπλο τα λιγωτικα "κοριτσίστικα" και "αιθέρια" φωνητικά της Lauren Mayberry Και τις ευρηματικές αλλά και πιασαρικες συνθέσεις τωνIain Cook Martin Doherty Και με ένα εκπληκτικό ντεμπούτο στην φαρέτρα τους οι Chvrches στο every open eye ακούγονται φανερά αγχωμένοι να κερδίσουν την επιτυχία και προβολή που τους αξίζει κάτι που δεν συνέβη πριν τρία χρόνια.
Δυστυχώς αυτή η πίεση πέρασε στο δεύτερο τους άλμπουμ που τουλάχιστον ποιοτικά ειναι ανομοιογενές με κάποια διαμάντια όπως το High Enough to Carry You Over Από την μια και ενδιάμεσα μπόλικες αν όχι προκάτ, άψυχες (αν και καταδικασμένες να πετύχουν ραδιοφωνικά) συνθέσεις που μερικές φορές αποτυχαίνουν να αναδείξουν σωστά ακόμα και ένα από τα μεγαλύτερα ατού τους την φωνή της Lauren Mayberry Που ακούγεται πιεσμένη να προσπαθεί να κλέψει κάτι από το γλοιώδως πιασάρικο ύφος της Taylor Swift Χωρίς όμως να πιαστεί στα πράσα με μάλλον καταστροφικά αποτελέσματα.
Παρότι έχει τις στιγμές του το every open eye δεν καταφέρνει να πείσει σαν ολοκληρωμένη δουλειά και δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση με τον προκάτοχο του. Ελπίζω τουλάχιστον να τους φέρει την εμπορική επιτυχία και φήμη που τοσο επιθυμούν ώστε να ειναι πιο συγκεντρωμένοι στην τέχνη τους την επόμενη φορά..

[BityaBit]

lasera_musicforlistening.jpg (134.84 KiB) Viewed 4984 times

La Sera - Music For Listening Music To

Υπάρχουν στιγμές στην ζωή ενός καλλιτέχνη η συγκροτήματος στην προκειμένη περίπτωση που η συγκυρία ειναι διαβολικά στημένη να προκαλέσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Μια τέτοια στιγμή αποτυπώνεται στο σύντομο μόλις ούτε τριανταπέντε λεπτών Dream Pop διαμάντι που ειναι η δεύτερη δουλεια των La Sera.
Η γλυκιά ζωή του νιόπαντρου ζευγαριού που αποτελεί τον πυρήνα τους, η λιακάδα και το εύκρατο κλίμα του San Fransico που ειναι η έδρα και ο τόπος διαμονής τους και η γενικότερη ευτυχία που πρέπει να βιώνουν στην παρουσα φάση δείχνουν να έπαιξαν ρόλο αναπάντεχα καταλυτικο για το αδιαμφισβήτητα μεγάλο συνθετικό ταλέντο τους και να τους επέτρεψαν χωρίς να προσφέρουν τίποτα το καινούριο να απελευθερώσουν όλη την καταπιεσμένη αγάπη τους για την απλή και ανεπιτήδευτη κιθαριστικη Dream Pop την οποία χρησιμοποίησαν σαν όχημα για να καταθέσουν με μαεστρια όλη την ευφορία και θετική ενέργεια που ένιωθαν όταν έφτιαχναν αυτό το άλμπουμ.
Αν και αμφιβάλλω ότι θα τύχει ευρείας προβολής και μεγάλης εμπορικής επιτυχίας το "Misic For Listening MUsic To" αποτελεί ένα σπάνιο διαμάντι, μια μοναδική φωτογραφία ανθρώπινης θετικής ενέργειας πλεγμένης σε απλές ενορχηστρωμένες μελωδίες με τροπο αριστοτεχνικό. Ένας δίσκος θεραπεία για τους καταθλιπτικός και "σκόρδο" για τους μουρμουρηδες και ένα από τα άλμπουμ που έχω κυριολεκτικά λιώσει φέτος..

[BityaBit]

5054429003918_T11.jpg (62.84 KiB) Viewed 4984 times

Submotion Orchestra - Colour Theory

Αιθεριος και σαγηνευτικος συνδυασμός της soul και της αγγλικής ποπ με IDM και Dubstep πινελιές σε μια συλλογή τραγουδιών ατμοσφαιρική ρομαντική και ταξιδιάρικη με ενδιάμεσα instrumental διαλείμματα να άνεβαζουν διακριτικά τους τόνους με τις εγκεφαλικές πολυτονικές συνθέσεις τους να κάνουν μασάζ στον εγκέφαλο του ακροατή.
Το Colour Theory ειναι ένα απολύτως "σύγχρονο" στον ήχο του άλμπουμ - κραμμα πολλών επιρροών με κορμό την ποπ την dance και την soul το οποίο σε ένα εναλλακτικό συμπαν θα μπορούσαν να είχαν φτιάξει και οι Μassive Attack αν δεν είχαν χαθεί στον πυθμένα του σκοτεινού τους υποσυνείδητου.
Ένα υπέροχο άλμπουμ που κάλλιστα θα μπορούσε να αποτελέσει το Soundtrack του εναπομείναντος καλοκαιριού σας με την γλυκιά μελαγχολία και την διακριτική ρυθμικότητα και ποικιλία του..

[BityaBit]

red-hot-chili-peppers-the-getaway-ltd.jpg (85.81 KiB) Viewed 4984 times

Red Hot Chilli Peppers - The Getaway

Σαν παιδί των 90's πάντα έβλεπα τους Red Hot Chilli peppers με συμπάθεια και εκτίμηση, παρόλα αυτά ποτέ δεν κατάφερα να τους κάνω "δικούς μου" και οφείλω να ομολογήσω ότι ποτέ δεν έχω ακούσει κάποιο άλμπουμ τους ολόκληρο με εξαίρεση ίσως το Blood Sugar Sex Magic και αυτό ίσως δυο τρεις φορές δεν θυμάμαι.. Παρόλα αυτά πάντα απολάμβανα τα singles τους και διασκέδασα αφάνταστα με τα φρενήρη Video Clip τους..
Με αυτά δεδομένα ίσως να μην ειναι περίεργο που μου αρέσει τόσο το κάπως αμφιλεγόμενο από τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς τους "The Getaway" αρκετά μάλιστα ώστε να το ακούσω πολλές φορές με ευχαρίστηση και ενδιαφέρον.
Εντάξει, μάλλον είμαι ο τελευταίος που μου πέφτει λόγος να εκφράσω άποψη για τους Red Hot Chilli Peppers παρόλα αυτά δεν μπορώ παρά να διαλάλησω την χαρά μου που επιτέλους ακούω ένα ολόκληρο άλμπουμ της τόσο συμπαθους μου αλλά και τόσο μεγάλης αυτής μπάντας επαναλαμβανόμενα και με τόση ευχαρίστηση.
Οκ δεν ειναι το απόλυτο νούμερο ένα στις προτιμήσεις μου για εφέτος όμως ειναι μια ώριμη και δεμένη δουλειά χωρίς κοιλιές που καταφέρνει να πάει το ύφος των Red Hot Chilli Peopers ένα βήμα παραπέρα χωρίς να τους βάζει στον γύψο της οποίας μακαριότητας και χωρίς να προσβάλει την παράδοση τους μετατρέποντας τους κατα κάποιον τροπο σε ιερές αγελάδες με την προφανή ωριμότητα του. Εγώ θα το αγαπώ πάντα ως το άλμπουμ που επιτέλους τους έκανε δικούς μου και λέω σε όποιον το σνομπάρει για τον οποιονδήποτε λόγο ότι απλά δεν ξέρει τι χάνει..